Am 10.10.10 heiran?
"Also, am 10.10.10 dat i niat heiran. Dou wennst bloß oin Hochzeitstoch vergisst, kröigst scho a Bewährungsstrouf", meinte der Luck, nachdem der Toni den Spezln mitgeteilt hatte, dass er am nächsten Sonntag die Runde schwänzen müsse, weil die Enkeltochter seiner Schwester bei Nürnberg standesamtlich getraut werde. Der Sepp schaute verdutzt drein: "Am Suntoch? Dou is doch koi Standesamt offen!" Die anderen schmunzelten. "Wos moinst, wos dou lous is, in den Routhäiser. Wöi am Fließband göihts dou zou", klärte ihn der "roude Kare" auf. "Jaja, des stimmt", meinte der Toni. "Ich kann mi nu an den 8.8.88 und a an den 9.9.99 erinnern. Dou san's mit strahlenden Gsichtern herass vor der Freitreppe g'standn." "An so an Toch wirst Dei ganz Leben lang erinnert. Ich woiß niat, ob des immer guat is", brummte der Luck und die Sonntagsspezln schmunzelten, weil der Luck Ausnahmeregelungen noch nie akzeptiert hat. Der Rudl wollte jetzt von den Kumpels und vom Wirt wissen, ob sie ihren Hochzeitstag auswendig wüssten. Der Hans antwortete wie aus der Pistole geschossen. "Am 24. Juli 1959, vormittogs um Elfe in der Herz-Jesu-Kirche, zwoa Toch zuvor am Standesamt. Grengt houds und dann is a Gwitter kumma noumittogs!" Der Luck klopfte auf den Tisch: "Siahst, des woar a koi gut's Zeichen, wenn scho der Himmel grollt!" Der Sepp erinnerte an den 14. November 1961. "Als ma vom Routhaus assekumma san, houd der Bauhof scho alles beflaggt g'habt - ober mit an Trauerflor, weil am Suntoch Volkstrauertouch woar." Die Wirtin schüttelte sich vor Lachen. "Ober des is trotzdem guatganga", lachte der Sepp. Einig waren sich die Spezln, dass sie schon manchmal in den letzten Jahrzehnten ihren Hochzeitstag vergessen hätten. "Des is halt koi Geburtstoch", warf der Hans zur Entschuldigung ein. "Ober an meim 25. Ehejubiläum hob i mei Frau zum Essen ei'glon und dann a kloins Ringerl g´schenkt. Zerst houd's niat gwusst wos lous is und mir a schlechts Gwissen unterstellt. Aweil houd sie niat dradenkt!" "Woisst es nu, wöi mir g'heirat homm?" Der Wirt schaute seine Frau an, die aber mit den Achseln zuckte. "Naja, als ma vorm Altor gstanden san und mi der Pforrer g´froagt houd, is dem plötzle schlecht gworn und er is in d'Sakristei ganga!" Der "roude Kare" feixte: "Des kann i mir vorstelln!" (kf)Kommentare
Ihre Kommentare werden veröffentlicht in Kooperation mit der best webnews GmbH, Köln.
zum Thema


versenden
drucken
Leserbrief
kommentieren























